Kulis.az Səlim Babullaoğlunun tərcüməsində Nobel mükafatı laureatı Boris Paternakın "Maqdalina şeirini təqdim edir.

Maqdalina

1.

Gecə düşür, o saat
cinlərim peyda olur.
Keçmiş günahlarımın
əvəzi kimi.
Gəlib sıxırlar məni,
hey əzirlər ruhumu
Suçlu ötən günlərin
pozğun xatirələri.
Kişi istəklərinin
onda müti quluydum,
İçinə şeytan girmiş
dəlinin yekəsiydim.
Küçə idi bir vaxtlar
mənim yerim və yurdum.

Az qalıb, ola bilsin
bir neçə dəqiqə lap.
Sonra ölü bir sükut
çökəcəkdi araya.
Amma onlar ötməmiş,
halım olmamış xarab,

Öz ömrümün sonuna
çatıb dolan qab kimi,
Ömrümü sındırıram
bir saxsı gülab kimi
sənin qarşında, Ustad.

İndi görən hardaydım,
nə gözləyərdi məni,
ey, mənim Xilaskarım,
sən ey, mənim Müəllimim.
Mənə öz qollarını
Cənnət açmazdı yəqin,
Sənətimin toruna
düşən növbəti hərif-
Masa başında məni
yəqin o gözləyərdi.

Nolar, anlat ki, mənə
nədi axı, bu günah.?
Nədi ölüm, cəhənnəm,
atəş, alov, nədi ah?!
Necə oldu ki, söylə
hamının qarşısında,
O hüdudsuz qüssəmin
boy atıb arasından,
Sanki, pöhrəylə ağac
qovuşdum mən səninlə.

Sənin qədəmlərini
dizimə söykəyərək
Bəlkə qucaqlamağı
beləcə öyrənirəm
xaçın dördkünc tirini.
Dəfnə hazırlayarkən
o gözəl bədənini,
İsa, huşdan gedirəm,
itirirəm hissimi.

2.

Yır-yığış edər hamı
bayramqabağı.
Durub o tünlükdən
kənarda indi
Tasdan su tökürəm
başıaşağı,
Yuyuram mübarək
qədəmlərini.

Gəzirəm, tapmıram
başmaqlarını.
Göz yaşlarım tutur,
gözüm bağlanır.
Sanki qara pərdə
kəsir qarşımı.
Açıq saçlarımın
teli dağılır.

Ayağımı ətəyimə
dayayıb,
Qüsl edirəm onları
gözyaşımla.
Boynumdakı muncuqlarla
sarıyıb,
Əba kimi bürüyürəm
saçımla.

İndi elə aydındır ki,
gələcək,
Sanki onu sən tutub
saxlamısan.
İndi mənə bəllidir
hər olacaq.
Kahinlər tək çin çıxar
hər yuxum da.

Sabah enəcəkdir məbəddə
pərdə,
Bir yanda cəm olacağıq
hamımız.
Ayağımız altdan qaçacaq
yer də,
Bəlkə mənə gəldiyindən
yazığı.

Bir sıraya duracaqdı
atlılar,
Sonra gərdiş başlayacaq
hər yana.
Tufandakı qasırğa tək
atılan
Xaç pərvəriş edəcəkdi
səmaya.

Mən çarmıxın ayağında,
səcdədə
Dodağımı dişləyib
bayılacam.
Bütün bəşər, insanlıqçün
bəlkə də
Qollarını belə geniş
açmısan.

De, neyçündü geniş ürək
bu qədər?
Bu qədər güc, de, hardandı
bu dözüm?
De, dünyada varmı layiq bir
bəşər,
Bu qədər kənd, meşə,
çəmən və çöllük?

Amma keçəcəkdir üç gün
beləcə,
Elə dərin boşluğa
düşəcəyəm...
Keçən bu dəhşətli günlər
ərzində.
Dirilik günüyçün
böyüyəcəyəm.

• “Füyuzat” dərgisinin 150-ci sayı işıq üzü gördü
• "Bəşər Tanrısız yaşamağa qadirdirmi?" - Gülnar Əhməd
• Səlim Babullaoğlu: «Yazdıqlarımı tonqala atıb Nizaminin "Xəmsə"sini götürərdim...» - Müsahibə