Bu gün görkəmli rus şair Andrey Voznesenskinin anım günüdür.
Kulis.az onun "Unuda bilmərəm səni bir daha" şeirini Azad Yaşarın tərcüməsində təqdim edir.
Məni ta obaşdan oyadıb bir gün,
Sən yola salarsan ayağıyalın.
Yox, məni unuda bilməzsən daha,
Üzümü heç görə bilməzsən daha.
Üşüyərsən deyə, qucaram səni,
Sonra düşünərəm: "Pərvərdigara!
Necə unudaram onu görəsən?!
Necə həsrət qallam o gözəl yara?!"
O gölməçədəki qırçınlı suyu,
Birja, Admirallıq binalarını
Mən əsla unuda bilmərəm axı,
Bir daha onları görmərəm axı.
Rüzgar yaşartsa da, mənə dikilər
Sənin o palıdı, məhzun gözlərin.
"Qayıtmaq nəhs şey sayılır" deyə,
Könlümdə, gözümdə boşalar yerin.
Hafiz də deyibmiş: "Günün birində
Təkrar bu dünyaya gələcək olsaq,
Səninlə rastlaşa bilmərəm... hətta
Üzünü görməm də sayılar yasaq".
Aramızda keçən ixtilatın da
Bekara olduğu ortaya çıxar,
Elə ki biz,
yəni canlı insanlar
əriyib-dönərik... cansız boşluğa.
İçimdən yüksələn bir cüt etiraf
Göylərə can atar ki, qanad çala:
"Mən səni unuda bilmərəm, əsla,
Üzünü bir daha görmərəm, əsla".
