Bu gün tanınmış fransız rəssam Moris de Vlamnikin anım günüdür.
Kulis.az “Palitra” rubrikasında boyakarın “Reyle-Malmezonda Sen çayı” əsəri haqqında materialı təqdim edir.
Fransız fovizm cərəyanının (canlı rənglərin qaydasız istifadəsi) məşhur nümayəndələrindən olan Moris de Vlamnik Paris şəhərində musiqiçi ailəsində anadan olub, peşəkar incəsənət təhsili almadan öz istedadı hesabına rəngkarlığa qədəm qoyub.
O, Anri Matiss və Andre Deren ilə birgə 1905-ci il "Payız salonu" sərgisində nümayiş etdiyi işlərlə rəssamlığın akademik qaydalarını pozaraq "Vəhşilər" qrupunun təməlini qoyub.
Vlamnikin sənəti kətana sıxılan təmiz, qarışdırılmamış parlaq rənglər, alovlu fırça yaxmaları və təbiətin ibtidai enerjisini əks etdirən xaotik kompozisiyalar ilə seçilir.
Vinsent van Qoq yaradıcılığından təsirlənən rəssam yaradıcılığı ərzində təbiət mənzərələrini, Sena çayının sahillərini və kənd küçələrini rəsm edib.
1958-ci ildə vəfat edən sənətkarın rəng dünyası XX əsrin modern ekspressionizminə və mücərrəd rəngkarlığına istiqamət verən mənbələrdən biri kimi xatırlanır.
"Şatu yaxınlığında Sena çayı"
Moris de Vlamnikin fovizm dövrünün kulminasiya nöqtəsi hesab olunan bu rəsm 1906-cı ildə ərsəyə gətirilib.
Rəssam Sena çayının sahilində müşahidə etdiyi mənzərəni təbiətin adi surəti kimi yox, öz daxili emosional dünyasının aynası kimi tabloya köçürüb.
Vlamnik bu rəsmdə akademik fırça texnikalarını tamamilə rədd edərək boyaları birbaşa borudan keçirib, işığın və küləyin ritmini alovlanan rəng ləkələri ilə işləyib.
Tablonun kompozisiyası Sena çayının axını, sahil boyunca ucalan ağaclar və göy üzünün dramatik rəqsindən ibarətdir.
Ağac gövdələri qırmızı və narıncı, yarpaqlar sarı və yaşıl, suyun səthi isə dərin bənövşəyi və qırmızı tonlarla təsvir edilib.
Fırçanın dinamik, kəskin və şaquli-üfüqi dırnaq formalı yaxmaları məkanı sanki hərəkətə gətirir.
Rəssam perspektiv qaydalarını rəng kontrastları ilə əvəzləyib.
Ön plandakı kəskin qırmızı və sarı ləkələr həmən tamaşaçının nəzərinə çarpır, arxa plandakı göyümsov boz buludlar isə fırtınadan əvvəlki gərginliyi simvolizə edir.
Vlamnik bu əsəri ilə təbiətin sadə görünüşünü yox, onun altındakı ibtidai, ramedilməz həyat enerjisini əks etdirib.
Əsər akademik rəsmin sərhədlərini aşan, rəngin azadlığını vurğulayan fovist inqilabın əhəmiyyətli rəsmi kimi bu gün də xatırlanır.