Kulis.az Mana Ağayinin bu yaxınlarda Məhəmməd Nurinin farscadan tərcüməsində üzü görən "Gecə monoloqu" kitabından şeirləri təqdim edir.

AŞİQANƏ

Dünyaya gəldim ki,
qiymətli parça görmüş
incə işli usta dərzitək
əl çəkim sənin dərinə,
səyyahı olum bir ömür
İpək Yolunun.

Bütün diqqətimlə ölçərəm səni
qarışbaqarış.
Hər gecə təkrar ölçü götürərəm
belindən,
kürəyindən, qolunun uzunluğundan.

Əsla hazır olmayacaq
bir köynək tikərəm səninçün.
Şairlər çox vaxt üryan yaşar.
Hər dəfə
adını dilimə gətirəndə
düymələrimdən biri düşər.

HEÇ VAXT İNQİLAB ŞAİRİ OLMAYACAĞAM

Heç vaxt inqilab şairi olmayacağam.
Nədən ki, şeirlərim
çörək parası və işçi sinfi əvəzinə
ay parasından,
liftsiz binada yaşayan
və xoşbəxtliyi
bir dibçəyə su verməkdə görən,
xroniki bel ağrısı olan qadından bəhs edir.

Böyük bir gölə yaxın
kimsəsiz məhəlləmizdə
heç kəs üçün əhəmiyyəti yoxdur
Orta Şərqin od içində yandığının.
Burda ilin yarısı qar yağır
və ancaq
buz üstə rəqsi düşünmək olar.

Tək-tük günəşli günləri saymasaq,
buludlu vaxtlarda
işə birlikdə getdiyim
avtobus sürücüsünün mavi gözləri
ən böyük ilham qaynağımdır.

Mənim şeirlərim iddiasız və sadədir
su üzərindəki dairələr misalı
və vəznsizdir yaz çiçəkləritək.
Buna rəğmən yazarkən onları
yüngülləşirəm,
elə bil yük qoymuşam yerə.

OTAQ

Min bir dəfə otaqda addımlamışam.
Min bir dəfə
nağıl danışmışam özümə.
Mən yuxusuz və yorğun
səhrada yol azmışam.

Ayın laylasının
yerin qulağına çatmadığı
boş və qara bir gecədə,
ərəb qızlarıtək
qatı zülmət yağışı altda
diri-diri basdırılmış
ucuz və ulduzsuz bir oteldə
kim eşidər axı Şəhrizadın səsini?

MEYDAN

Hər günəşli və kiçik meydanın
bir fəvvarəsi var qəlbində.
Boş oturacağı
və girişində, pilləkəndə
əli əsalı bir qocanın mürgü döydüyü kilsəsi.

Bir yay günü
addımlayaraq keçərkən ordan,
hündür xurma ağacının altında
əl-ayağını yalamağa girişmiş
bir pişik görərsiniz.

Bu meydanların xırda heykəlləri
hovuzcuqlar ətrafında
qaçmaqdan yorulmuş dəcəl uşaqlardır.
Dən yeyən göyərçinlər
fikir verməzlər
yoldan ötənlərin addım səsinə.

Səyyahlar daş döşəməli küçələrdən keçib,
nəfəslərini dərib
yenə yola düzələrlər.
Çünki bu meydanlarda
qəribə bir əks-səda gələr qulağa.
Uzaqda – daha böyük bir meydanda
onları gözləyən bir saat zənginin əks-sədası.

AĞBƏNİZ VƏ YEDDİ CIRTDAN

Dedin ki, yuxularının gəlini olum,
gələsən, yeddi öpüşlə oyadasan məni.
Qırmızı tilsimi sındırmaq üçün
yeddi dəfə “qara” yazdın
və yeddi dəfə qar altına getdim mən –
dənə-dənə gəlib
göz qapaqlarıma qonsun deyə,
daha da ağarsın deyə
yuxularımın məxməri.
Və nağılın paxıl ögey anaları
özlərini güzgüdə
daha gözəl gördükdüləri zamandan bəri
yeddi gecə-gündüz keçdi üstümdən beləcə.
Deyirəm hər gecə:
bir şahzadə gəlib çıxacaq.
Hər gecə
yeddi cavan at kişnəyir yuxularımda.
Yeddi dəfə yerimdən sıçrayıram
və yeddi kişi görürəm şüşələr ardından –
hamısı cırtdan.

Səni taparam

Get, get, get!
Get, bütün okeanları dolaş,
get, bütün qitələri gəz, amma qayıt!
Qum fırtınasıyla istəmirsənsə,
üzən bir buz layının üstündə get.
Yer yuvarlaqdır, get, amma qayıt!
Yoxsa səni taparam –
istər vikinqlərin dərisi altda gizlən,
istər Afrika qəbilələrində adam ye.
Get!
Burdan ötrü darıxmaq lazım deyil.
İspaniyada bir limandan açıqça göndər.
Gecələr ürəyinə Lorka oxu bir az.
Dəlilərtək gitara çal
məhəllə qadınlarının pəncərəsi altında.
Get, get, get!
Addımını ağır at,
başını dik tut.
Ümidvaram, qonşunun günəşi
daha isti olar.

• “Qərbi azərbaycanlıların milli geyim irsi” sərgisi açıldı
• Rüstəm Dastanoğlu: "Nəşriyyatlar istedadlı yazıçılara əsərlər sifariş etməlidirlər" - Müsahibə
• Oskar tarixinin ən qalmaqallı filmi