Kulis.az Yalçın İslamzadənin yeni yazısını təqdim edir.

Elmi müəssisələrin birində işləyən alim rəhmətə gedib. Kollektivdə bəzi şəxslər tərəfindən o qədər də sevilmirdi. Gənc alimlər də onunla işləməyə həvəsli deyildilər. Səbəbini müəssisənin işçilərinin birindən soruşmuşdum. Demişdi ki, o müəllim çox tələbkardır, gənc alimlərə çox suallar verir, istəyir ki, mövzularını dərindən öyrənsinlər. Bu da bəzi elmi rəhbərlərin xoşuna gəlmir. Gənc kadrlar da onunla işləmirlər ki, kollektivin digər üzvləriylə problem yaşamasınlar.

Mentalitetin şərq bazarına çevirdiyi, guya əsas kriteriyanın obyektivlik olduğu müəssisədə vəziyyət.

Müdafiəyə hazırlaşan bir tanışa demişdilər ki, sənin elmi işinin səviyyəsi məni qətiyyən maraqlandırmır. Bilməmiş olmazsan, opponentin haqqı 100 dollardır.

İlk iş yerlərinin birində depoya enən liftin ciddi şəkildə nasaz olduğundan şübhələnib (mexaniki gərginliyə dair sənədli filmə baxandan sonra) müdirə demişdim ki, şirkətdən usta çağıraq, baxsın hər ehtimala qarşı. Demişdi ki, işə girdiyin bir həftə deyil, indidən nəhs gətirirsən.

Bir həftə sonra liftin trosu qopdu, yerə çırpıldı. Liftlə aşağı enən anbardarın iki ayağı da sındı. Maaşı verildi, müalicəsi qarşılandı, ancaq anbarda sağalana qədər aylarla yeriyə bilmədi.

Müdir haqqında isə xoş sözlər dedilər, maaşını verib müalicəsini ödədiyinə görə.

Kiçik bir tədbir bu qədər zərərin qarşısını ala bilərdi.

Dünən məhlədə bir anda gərginlik yarandı, səs-küy düşdü, həyət qapılarında insanlar toplaşıb həyəcan keçirdilər.

Üç-beş qadın da təlaşla ora-bura qaçdı. Balaca bir uşağın əli dəmir qapının arasında qalmışdı. Çığırtısı aləmi götürmüşdü. Polisə, təcili yardıma zəng ediblər, Fövqəladə Hallar nazirliyinə zəng etmək ağıllarına gəlməyib.

Yaxınlıqda ev tikintisində işləyən ustalar dəmiri kəsib, uşağın əlini çıxardılar.

Nəsə elə gəlir ki, obyektivliyin keşiyində durmalı olan qurumlar bazar prinsipi ilə işləyəndə sadə vətəndaşlar da konkret fiziki zərərlərlə üzləşirlər.

Yəni məsələ, məsum "çax-çux" məsələsi olmaqdan çıxır, cəmiyyətə zərər verir. Ancaq aradakı əlaqə qurulmur.

"Qismət" zənn edib, qurban deyirlər.

• "Saxta xatirələrin ara-sıra onu narahat etdiyi vaxtlar olurdu..." - Corc Oruell
• “Mən bu gün öləcəyəm” – Dostoyevski ölüm yatağında həyat yoldaşına nəyi etiraf etmişdi?
• "Mən, Ennio Marrikone, öldüm, dostlarıma xəbər verirəm..." - Sükuta çəkilən maestro