Bu gün Polşa yazıçısı, ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatı laureatı Henrik Senkeviçin doğum günüdür.
Kulis.az ədibin Nobel nitqini təqdim edir.
(Stokholm, 10 dekabr 1905)
Nobel Akademiyasının hörmətli üzvləri, cənablar!
Mükafatların verilməsi zamanı adətdir ki, laureatlar öz nitqlərini elmi və ya ədəbi nailiyyətlərinə, yaxud da öz fəaliyyətlərinin məzmununa həsr edirlər.
Lakin bu dəfə mən fərqli bir yol seçmək məcburiyyətindəyəm.
Nobel Mükafatı uğrunda gedən açıq rəqabətdə xalqlar öz şairləri və yazıçıları vasitəsilə təmsil olunurlar.
Buna görə də, Akademiyanın bu mükafatı təqdim etməsi təkcə müəllifi deyil, həm də övladı olduğu xalqı şərəfləndirir.
Bu, həmin millətin ümumbəşəri nailiyyətlərdə payı olduğunu, onun səylərinin bəhrə verdiyini və bəşəriyyətin rifahı naminə yaşamaq hüququna sahib olduğunu təsdiq edir.
Əgər bu şərəf hər kəs üçün qiymətlidirsə, Polşa üçün bu, sonsuz dərəcədə daha mühümdür.
Polşanın öldüyü, tükəndiyi, qul edildiyi deyilirdi, lakin budur – onun həyatının və zəfərinin sübutu!
Dünyanın gözü qarşısında Polşanın nailiyyətlərinə və dühasına ehtiram göstərildiyi bu anlarda insan Qalileyin sözlərini xatırlamaya bilmir: "E pur si muove!" ("Və hər halda o, hərəkət edir!")
Bu ehtiram mənə deyil, çünki Polşa torpağı bərəkətlidir və məndən daha yaxşı yazıçılardan xali deyildir - bu ehtiram polyak əməyinə, polyak dühasına göstərilən ehtiramdır.
Buna görə də bir polyak kimi, sizə - İsveç Akademiyasının üzvlərinə ən səmimi və ən dərindən gələn minnətdarlığımı bildirirəm.
Sözlərimi Horatsidən aldığım bir sitatla bitirmək istəyirəm:
"Quod si me lyricis vatibus inseris,
Sublimi feriam sidera vertice."
( Əgər sən məni lirik şairlər sırasına daxil etsən,
Mən başımla uca ulduzlara toxunaram...)
Siz bu mükafatla təkcə mənim başımı deyil, təmsil etdiyim bütün xalqın başını uca etdiniz. Sağ olun.
Bizi Telegram-da izləyin
t.me/kulis_az
Bizi Instagram-da izləyin
Bizi TikTok-da izləyin
Bizi Facebook-da izləyin
Bizi X-da izləyin
