Kulis.az Əli Şirin Şükürlünün "Ədəbi suprematizm" silisləsindən yeni metamodern şeirlərini təqdim edir.

Proqnoz

Dəmiryol vağzalı. Topa-topa adamlar.
Gözləyirlər.
Hələ bilmirlər az sonra nə olacaq.
Ehtimalsa həmişə var - hava proqnozu kimi.

Topa-topa adamlar – kiçik sosioloji model.
Həmişə nə üçünsə birləşirlər adamlar.
Ortaq nəsə var görünür, amma
tək dayananlar da var.

Topa-topa adamlar – statistik seçmə,
müxtəlif cinsli, fərqli statusda, fərqli yaşda.
Orta qiymət çıxarmağa çalışıram:
hər biri eyni həm də - Eros.

Eros – yaşam instinkti.
Tərsi daha cəlbedici - ölüm instinkti Tanatos;
özünüqurbanvermə fenomeni, fədakarlıq,
qəhrəmanlıq doğurar həm də.

Hələ ki...
qəhrəmanlığa, fədakarlığa ehtiyac yox.
Sadəcə, qatar gözləyir adamlar
və hələ bilmirlər az sonra nə olacaq.

Qəfil çiskin yağış başlayır.
Elan:
Qatar texniki səbəblərdən 7 dəqiqə geçikir.
Hər kəs gözləyir
və nə olacağını yenə də dəqiq bilmir...

Topalar dağılıb artıq,
indi nizamla əyləşib adamlar
yumşaq oturacaqlarda.

Gözləyirlər.

8:00 -da yola düşür qatar:
Bakı – Pirşağı – Sumqayıt.
Hər adamın
bir stansiyada düşmə ehtimalı var.

... – 05.11.2026

Holizm

Elə şeylər var dağılsa da gözəl olur;
parçalanmış nar misalı - hər dənə bir aləm,
hər aləm bir estetika, həzz mənbəyi.

Amma bir məsələ var:
ha çalış yığasan o dənələri,
xeyri yox, yenidən nar alınmaz;
elə şeylər var
bütöv halında bir ayrı gözəllik.

Elə şeylər də var, dağılsa bitdi demək.
Nə dağılmış halı faydalı,
nə də geriyə dönüşü mümkün: nizamsızlıq – xaos;
heç bir qanunu da işə yaramaz:
görünür, “kəpənək qanad çalıb” hardasa.

Axşam qatarında
sınmış fincan qırıqlarını toplayan
gənc ananın məyusluğu anladır bir daha:
təkcə hissələrinin cəmindən
ibarət deyilmiş var olan.

Həyat da ki... bilirsiz də
zamanın cəm halında – kino lenti,
ayrı-ayrı anlar hamısı bir yerdə;
gah “nar dənələri”,
gah da qırıq-qırıq fincan misalı.

... – 15.09.2026

Zəncirotu

Bəzən lirik şeirlər də yazıram,
bir az da sentimental – xoşuma gəlməsə də.
Minimalist bir şeirimi xatırladım səni görəndə:
Dəriləndən sonra da
ətri gözəl olur güllərin.

Zəncirotu - sarı çiçək, sapsarı çiçək.

Elə şeylər var, tez-tez ötsən də yanından
görmürsən elə bil.
Zəncirotu; ot və zəncir...anlamadım, -
kim verib bu adı görəsən?

Zəncirotu - payızın sapsarı rəngi;
gözəllik və bir də intəhasızlıq yayılır
topa-topa bitdiyin məkanlardan.

Üzdüm səni, bağışla,
üzdüm ard-arda – 1, 2, 3, 4, 5;
üzülmə, sarı çiçək,
yoxluqda hər an varolma imkanı.
Sevdiyinə sahib olmaqsa
qəbahətdir həm də - bunu da anlayıram.

Əlimdə sarı çiçək
yol kənarında evakuator cəlb edir diqqətimi,
xarab olub, yük yerində də nasaz avtomobil.
Gülmək tutur məni; sənə güvəndiyim dağlar...

Üzümdə təbəssüm, uğur arzulayıram
evakuatoru işə salmağa çalışan iki adama –
elə təbəssümlə də cavab verirdilər ki,
birdən işə düşür faydalı texnika.

Görünür, doğrudan da yaxşı fikir
dəyişə bilər hadisəni; düşüncənin rəsmini çəkər
bu “ixtiyar”, bu “sirli-soraqlı” kainat,
güzgü misalı -
neçə baxsan o cür də var olar bəlkə də.

Ofisə qayıdıram.
Kim 5 çiçəyi görürsə,
təbəssüm yaranır üzündə.
Kimi gözəlliyindən söz açır,
kimi də faydasından.

Tez soldu amma
gözəl, zərif, faydalı sarı çiçək,
dəriləndən bir-iki saat keçməmiş
başı aşağı, məyus, qırmızı qələmqabıda;
az əvvəl gülümsəyirdi sanki,
bütün səadətlər tez bitir nədənsə.

Bağışla, üzdüm səni,
tələsdirdim taleyini, deyəsən, sarı çiçək,
indi üzüldüyün məkanlarda yerin boş,
bir də ətrafa yayılan sonsuzluq...

Deyirlər:
Hər işin sonu yaxşı olsun təki.
Zəncirotu - sapsarı gözəl çiçək,
ölümün necə... gözəl oldumu,
al rəngli qələmqabıda?

... – 30.10.2026.

• İnsan necə yaranıb?
• "Zamanı kuryer çantasında daşıyan adam..." - Əli Şirin Şükürlünün şeirləri