Məndən sonra heç kəs səsləməz səni bu səslə

Ədəbi tənqid

Ana səhifə
Ədəbi tənqid

Məndən sonra heç kəs səsləməz səni bu səslə

19 avqust 2014

10:59

Kulis.Az Fərid Hüseynin yeni şeirlərini təqdim edir.

DÜNƏNKİ

Hər səhər təzədən doğulur insan –
Allahsa dünənkidi.
Hər gün təzə sevgiylə başlayır gün –
xatirələr dünənkidi.
Bu gün asıblar günəşi göyə –
işıq dünənkidi.
Qəbirlər insanlar kimi təzədi –
ölüm dünənkidi.
Dünənkidi, bütün böyüklər, dünənkidi...

KOR

Çoxdandı göy üzünə – sərçələrə baxmıram...

Çoxdandı…

O vaxtdan ki, sərçələrə baxmıram görmürəm göy üzünü…

O vaxtdan ki…

Sərçələrə baxmıram, göy üzü hanı – tapmıram xeyli zamandı,

Xeyli zamandı…

Sərçələrin göy üzü yoxdursa – baxışım hanı? – İtib haçandı

Haçandı

Sərçələrin yoxluğun deməyin göy üzünə – baxışları gizləyib

Göz üzün yoxluğun demirəm sərçələrə – baxışımı gizlədib

Gözlərimin yoxluğun bilmirlər heç sərçələr – uçurlar göy üzünə

***

Allah bizə azmaq fürsəti verir ki, azmayaq

Amma azmı azırıq?

Çoxdandır sözləri mən yazmıram – sözlər öz taleyini yaşayır

Doğulanı doğulur, öləni ölür.

İndi bu ölümlü dünyada kimi inandırasan ki,

Canın ağrısını dil deyir –

Bizi bu ağzımızdakı xəbərçi ələ verir.

Çoxdandır dərdimi danışmıram –

Ürəyim kimi gəzdirirm ağrılarımı

Çoxdandır dostlarla ümumi maraqları bölüşürəm ancaq

Daha ağrıların xəbərçisi deyiləm – ürəyin həmdərdiyəm

Bir az böyümüşəm,

bax bu gün atam kimi əlimdən tutub

özümü gəzdirmişəm şəhərdə

doğrudan da, necə gözəldir həyat.

CANAVAR və MƏYUSLUQ

Şəklinə baxmıram, bilirəm ta o deyilsən,
Necə ki, qocalar deyir:
dünya həmin dünya deyil.

Bizim şəklimizi götürüb otaqdan
başqasını asmışam
O şəkildə canavar parçalayıb qoyunu
çoban itisə heç nə edə bilməyib.
Hər gün bu mıxdan asılmış məyusluğa baxıram.

Zərdüşt dövründə doğulsaydıq
gözümüz baxa-baxa
ölülər daxmasında anamızın gözlərini oyardı qarğalar
İndi bu dirilər dünyasında,
içimizi didir ağrılar.

Bir gün bir qadın niyə şeir yazırsan soruşdu,
Gözlərinin zirzəmisə endim,
Gördüm ki, orda: “yazsan nə dəyişəcək” yazılıb.
Susdum...