Kulis.az "Hekayə müzakirəsi" layihəsindən Qafar Rüstəmovun "Namus" hekayəsi haqqında ədəbiyyat adamlarının fikirlərini təqdim edir.

İlham Əziz:

“Publisistik dildə yazılmış, 2050-2070 ci illər barədə reportajdı. Filan olmuşdu, bəsməkan olmuşdu, amma hekayə olmamışdı. Sona qədər hər abzasda gözlədim ki, hekayə başlayacaq, həyati situasiyalar mətndəki “olmuşları” dirildəcək, səd-heyif başlamadı. Mətn hekayə detallarından da xali deyil. Müəllif iki-üç məqamda yaxşı hekayə materialına yetişmişdi, ancaq yenidən reportaj əhvalına döndü. Stereotiplərin ədəbiyyatda qırılması yaxşı haldır. Amma bunu ədəbiyyat müstəvisinə gətirib həll etmək lazımdı. Mətn qurudu, bədii-estetik elementlərdən iraqdı. Müəllifə uğurlar!”

Təvəkkül Boysunar:

“Hekayənin ikinci hissəsi 2050-ci il dövrü haqqında reportaj tipli, publisitik xəbər materialı kimi də oxuna bilər. Məncə, bu, bədii mətnin cazibəsinə bir az xələl gətirir. Bundan əlavə, mətnə başlayan kimi tez-tez adamın qarşısına çıxan orfoqrafik səhvlər də oxucuya yaxşı təsir bağışlamır. Məsələn, baş qəhrəmanın adı ilk dəfə çəkilərkən onun "Aslı" adlı türkiyəli bir qadın olduğunu düşünürük, növbəti abzasda isə onun "Aslan" olduğunu görürük.

Müəllifə uğur arzulayıram”.

Vüsal Bağırlı:

“Müəllif problemi dolğun çatdırmaq üçün maraqlı üsula əl atıb. Oxucunu zaman maşınına mindirib gələcəyə göndərir. O, bu günün rakursundan otuz-əlli il sonrakı hadisələrə boylanmağa çalışır.

Müəllif bu müasir internet, sosial şəbəkələr dünyasının, süni intellekt dövrünün yaratdığı qondarma qayda-qanunların bizi axırda hara aparıb çıxaracağını göstərir.

Qafar Rüstəmli daim axtarışdadır, tez-tez müxtəlif üsullara hər atır, müxtəlif yazı istiqamətlərini sınaqdan çıxarır. Hər dəfə ortaya yeni, qeyri-adi (konspiroloji, futuristik, yarım fantastik) nəsə qoyur.

Müəllifin hər hekayəsi, əvvəlkindən kəskin şəkildə fərqlənir. Qafara axtarışlarında uğurlar arzulayıram”.

Rəqsanə Süleyman:

"Çoxlu məntiq xətaları, çox uğursuz ilk cümlə, çərən-pərən başlıqlar. İlk paraqraflardan hekayə son nəfəsini verirdi, mənim oxuyacağım bir hekayə deyil. Müəllif gərək öz mövzularını, bu da alınmırsa işləyə biləcəyi, heç olmasa bir ucundan tutub söhbətdən çıxacağı mövzulardan yazsın. Bu hekayədən isə ümumiyyətlə, baş çıxarmaq olmur".

• Ana yurdum, hər daşına üz qoyum... - Məmməd Araz
• Xoşbəxt sevgi yoxdu ki, bu xaraba dünyada... - Lui Araqon
• Vaxtilə, 1973-cü ildə Nəsimi Nəbizadənin atası... - Həmid Herisçi