Bu gün tanınmış amerikalı aktyor Viqqo Mortensenin doğum günüdür.

Kulis.az onun ən məşhur 5 obrazını təqdim edir.

"Üzüklərin hökmdarı: Kralın qayıdışı (The Lord of the Rings: The Return of the King, 2003) - Araqorn

Silsilənin bu möhtəşəm finalında Viqqo Mortensenin canlandırdığı Araqorn obrazı tərəddüd içində meşələrdə gizlənən yolçu kimliyindən sıyrılır. O, alnına yazılan taleyi məğrurluqla qəbul edən əsl krala çevrilir. Mortensen bu rolu Hollivudun gurultulu, hay-küylü qəhrəmanlıq pafosuna qurban vermədi; onun gözlərində hər zaman fədakarlığın, dostlarına olan sevginin və insanlığın yükü hiss olunurdu. "Ölülər ordusu" ilə sövdələşməyə gedərkən və ya Qara Qapıların önündə "Frodo üçün!" deyib döyüşə atılarkən onun səsindəki titrəyiş tamaşaçının iliklərinə qədər işləyir. Mortensen bu rola ruhunu verdi — kadrda görünən hər bir yara, toz və yorğunluq ifadəsi onun bu obrazı nə qədər səmimi yaşadığının sübutudur.

"Şiddətin tarixi" (A History of Violence, 2005) - Tom Stall

Devid Kronenberqlə ilk işbirliyi olan bu filmdə Mortensen aktyorluq baxımından sözün əsl mənasında psixoloji kəndir üzərində yeriyir. O, kiçik bir qəsəbədə dinc həyat sürən, ailəsini sevən kafe sahibi Tom Stall kimi qarşımıza çıxır. Lakin kafesinə hücum edən quldurları qəfil və yüksək peşəkarlıqla zərərsizləşdirdikdən sonra onun əslində "Coi" adlı soyuqqanlı bir qatil olduğu üzə çıxır. Mortensenin bir göz qırpımında mehriban ailə başçısından amansız qatilə çevrilməsi, hər iki xarakteri eyni bədəndə ustalıqla daşıması tamaşaçıda vahimə doğurur. O, zorakılığın insanın daxilində necə pusquda durduğunu və keçmişdən qaçmağın imkansızlığını sükutla, baxışlarıyla elə dəqiq təsvir edir ki, filmin hər anı gərginliklə nəfəs alır.

"Şərq vədləri" (Eastern Promises, 2007) - Nikolay Luzin

Kronenberqlə növbəti işbirliyi olan bu trillerdə Viqqo Mortensen bizi Londonun qaranlıq küçələrindəki rus mafiyasının muzdlu qatili Nikolayın dünyasına aparır. Aktyor bu rola o qədər həssaslıqla yaşamışdı ki, hətta bədənindəki həbsxana döymələrindən tutmuş ləhcəsinə qədər hər şeyi incəliklə mənimsəmək üçün Rusiyada xeyli vaxt keçirmişdi. Nikolay ekranda sərt, təhlükəli və soyuq görünür, lakin Mortensen onun mənəvi sərhədlərini, daxilindəki gizli mərhəməti elə ustalıqla işləyir ki, tamaşaçı onun mahiyyətini dərhal hiss edə bilir. Xüsusilə hamamda, çılpaq şəkildə iki silahlı qatillə döyüşdüyü səhnə Mortensenin rolu üçün fiziki və mənəvi cəhətdən heç nədən çəkinmədiyini göstərir.

"Kapitan Fantastik" (Captain Fantastic, 2016) — Ben Keş

Bu filmdə Mortensen müasir dünyanın, istehlak cəmiyyətinin qaydalarını rədd edən, övladlarını təbiətin qoynunda, azad ruhlu fərdlər kimi böyüdən Ben Keş obrazındadır. Bu rol aktyorun şəxsi həyat fəlsəfəsinə, təbiətə və azadlığa olan sevgisinə çox yaxındır. Mortensen Ben obrazında ideal, səhvsiz bir ata yaratmır; o, övladlarını sevən, lakin öz idealları ilə həyatın acı reallıqları arasında qalan bir insanın daxili dramını oynayır. Həyat yoldaşının itkisindən sonra uşaqlarını təkbaşına böyütmək məcburiyyətində qalan atanın o çarəsiz, kədərli, eyni zamanda məğrur duruşu tamaşaçının qəlbinə toxunur.

"Yaşıl kitab" (Green Book, 2018) — Toni Lip Vallelonqa

"Yaşıl kitab"da Mortensen vərdiş etdiyimiz o təmkinli, dərin və fəlsəfi rollardan tamamilə sıyrılaraq qarşımıza Nyu-York italyanı, fəhlə mühitində böyümüş, kobud, qarınqulu və hər şeyə bəsit yanaşan Toni Lip kimi çıxır. Rol üçün xeyli kökələn, yerişini və jestlərini dəyişən aktyor 1960-cı illərin irqçi cənub ştatlarına səyahət edən qaradərili aristokrat pianoçu Don Şirli ilə aralarındakı dostluq hekayəsini göstərir. Mortensen bu obrazı o qədər səmimi və canlı oynayır ki, onun qərəzlərindən arınması və təbii yumoru filmə marağı daha da artırır. Bu, onun aktyorluq diapazonunun nə qədər geniş və sərhədsiz olduğunu bir daha sübut edən ekran işi kimi qiymətləndirilir.

• Ruzbeh Məmmədin yeni kitabı çap olundu
• Gürcüstan azərbaycanlısı dünya dəbinin ən nüfuzlu simalarının siyahısında
• İtaliyada yeni bayram - Müqəddəs Fransiskin xatirəsinə