Kulis.az Ülvi Bahadırın "Şəhidlər Xiyabanında öpüşmək olarmı?" adlı köşəsini təqdim edir.

Yəqin, siz də duyğuları istismar edən adamlara tez-tez rast gəlirsiniz. Bunlar, adətən, uğursuz, heç bir ciddi potensialı olmayan adamlar olurlar.

Məsələn, kimsə dostları ilə çayxanadan şəklini paylaşır, 5-10 nəfər altdan yazır ki, bəs onu içə bilməyənlər də var.

Nə vaxt mənasız video paylaşılır, yazırlar ki, Allah şəhidlərimizə rəhmət eləsin. Bunların dərd-səri şəksiz ki, şəhidlər və ya kasıblar deyil.

Sadəcə, başqa neyləyəcəklər, əllərindən nə gəlir? Bacarıqları bura qədərdi.


****

Səhər bir nəfər canlı yayım açıb, düşüb iki turistin üstünə ki, bəs siz niyə Şəhidlər Xiyabanının qabağında öpüşürsünüz?

Bir şivən salıb ki, gəl görəsən.

Onlar da son dərəcə mədəni adamlardı. Çaşıb qalıblar. Heç azərbaycanca da bilmirlər. Bura haradı, bələd deyillər.

Mədəni şəkildə yaxşınlaşsan, izah eləsən, onlar da üzr istəyib çıxıb gedər. Yoxsa sən kimsən ki, camaata barmaq silkələyirsən? Şəksiz, eyni mahiyyətli adamlar rəy yazırdılar, "əxlaq polisimizə" haqq qazandırırdılar.

Bu adamlar heç vaxt öz haqlarını tələb eləməz. Vətəndaşların halına yanmaz, onların hansı şəraitdə yaşadığını görməz, bilməz. Bilsə də, səsini çıxarmaz. 5 manat pulunu alar, başını salar aşağı, mənasız, məzmunsuz həyatına davam eləyər.

Məsələn, şəhid ailəsinə yardım eləyər, ancaq mütləq videoya çəkər, fona qəmli musiqi qoyar, hətta yalandan ağlayar da. Təki reklamı yaxşı getsin.

Beş addım o tərəfdəki yurddaşlarına mikrofon uzatsa, nələr danışacaqlar, Allah bilir.

Ancaq eləməz. Heç vaxt! Nəyinə lazımdı? Axı onlardan pul gəlmir. Üstəlik, problem də yarana bilər.

Amma turistə hər sözü demək, minlərlə dəstəkçi də toplamaq olar. Nədən ki, bu ölkəni populistləşdirdilər. Pafosu baş tacı elədilər.

Əsas olan yaxşı yaşamaq deyil, bayraq formasında pencək geyinən hansısa müğənnini paylaşıb söyməkdir.
Bu ölkədə qəfil ziyalı, sözü üzə deyən, xalqın səsi ola bilərsiniz.
Durduq yerdə. Bir də gördün, filankəs filosofdu, bəhmənkəs hər şey üzrə milli ekspertdir, qızıl xırdalayır, ağzından horra tökülür doğruların başına.

Yoxsa xalq nə ilə dolanır, necə dolanır, əyninə paltar, uşağına yemək ala bilirmi? Ala bilir, alsın, bilmir, cəhənnəmə ki.

“Sözə bax haa... Cəhənnəmə ki...”

• Monoton – Ayxan Ayvazın hekayəsi
• Bir çamadanlıq ömür - Kəmalə Mirzəyevanın essesi
• Əməkdar artist: "Serialdan erkən ayrılma səbəbim..." -Açıqlama